House of stories

  How to efficiently use Chat Gpt? Photo credit : Canva Chat GPT is part of artificial intelligence tools that has the ability to generate human-like text responses to a wide range of questions and particular information you are looking for. Whether you are looking for assistance with your writing, generating creative ideas, or just seeking an engaging conversation partner, Chat GPT can be a powerful tool to help you achieve your goals. Here are some tips on how to efficiently use Chat GPT to get the most out of your experience: 1. Know your purpose:- Before engaging with Chat GPT, it's important to have a clear understanding of what you are looking for. You may be looking for brainstorming ideas for your upcoming project, want to improve your writing skills, or just want to have a casual conversation? Knowing your purpose will help you frame your questions and you would get the response more effectively. 2. Ask clear questions: The quality of Chat GPT's responses is largely de...

    एक मुलगा सकाळी 7 वाजेपर्यंत झोपला होता. त्याचे मित्र त्याला हाका मारत बोलत होते. "अरे ये किशोर, अरे ये किशोर.   येतोस ना रानान. चल लवकर." सकाळी साखर झोपेतून उठून त्याने फाटलेल्या वस्त्राची चिंबुल म्हणून घेतली. त्याच्या आईने सोबत भाकरी आणि सुकट दिली. मित्र पुढे निघून गेले. त्यांना गाठण्यासाठी तो धावत धावत गेला. एका हातात कोयती, दुसऱ्या हातात भाकरी व खांद्यावर चींबुल साठी फाटलेला कपडा   घेऊन तो मित्रांपर्यंत पोहोचला. भाकरी चालता-चालता खायला सुरुवात केली. सर्वजण शांतपणे चालत होते. त्यांचा पायांचा आवाज व पक्षांचा किलबिलाट एवढा मात्र येत होता. वाटेत येणारे काटेरी झुडपे कोयतीने छाटत होतो. अर्ध्या वाटेत पहाटे लवकर गेलेल्या महिलांचा काही समूह लाकडांची मोळी घेऊन येताना भेटल्या. त्या विश्रांतीसाठी एका कातल मैदानावर थांबल्या. त्या महिलांचे वर्णन करायचं म्हटलं तर त्यांनी गोल जुन्या साड्या नेसल्या होत्या, मोळी घेऊन चालता यावं म्हणून साडी चा काही भाग वर उचलून कमरेला खवलेला. हातात काचेच्या बांगड्या, कपाळावर लाल भडक कुंकू आणि केस बांधून त्यांचा आंबोडा केला होता.  उशिरान...

अनुक्रमणिका प्रस्तावना ​​​​पिक्निक ला निघताना प्रवासातले अड्थले पुणे दर्शन सिंहगडचे पेरू वे टू पाचघनी रात्रिच्या निवासाची सोय....कोनी रूम देताय का रूम टेबल लँड़ आणि धूके परतिचा प्रवास १. प्रस्तावना   आयुष्य खूप सुंदर आहे. हे सुंदर आयुष्य अनुभवण्यासाठी वर्षातून एकदा तरी पिकनिकला जावे. त्यासाठी  कुठे लांब जायची गरज नाही. कुठेही जिथे तुमचं  मन रमत, जिथे तुम्हाला आनंद मिळू शकतो. प्लॅनिंग मध्ये खूप जण असतात हो, पण प्रत्येक्षात मात्र कोण येत नाही. जे आले त्यांनी आयुष्यातली मजा अनुभवली. अशाच एका पिकणी ग्रुपच्या पोरांनी एक सहल काढली आहे. पिकनिकचे काहीही अनुभव नसताना. नुसत्या तंत्रज्ञानाच्या आधारावर पिकनिकला गेले. मग प्रत्यक्षात येणाऱ्या अडचणीवर मात करून पुढे कसे जायचे हे दाखवले आहे. मी आशा करतो की छोटीशी कथा तुम्हाला नक्की आवडेल. पिक्निक ला निघताना गावच्या पोरांनी सहलीला जायचे ठरवले. जाण्याचे ठिकाण आणि तारीख ठरल्या. मी त्या दिवशी ऑफिसमधून लवकर निघालो कारण मला दुर्बीण भाड्याने घ्यायची होती. त्याचा भाडा रू. 600 आणि 1500 डिपॉझिट असा होता.  मी पटकन जेवलो आणि जुईनगरला निघालो. १०:...

Hello! Dear readers. In this blog, I am going to share my story. Its story is related to my village. Village name is Bawal. It is located in Raigad District of Maharashtra state. It's situated on a mountain and endowed with a beautiful geographical location. From the sunrise to sunset, all phenomena are observed.  In the dark night bright stars twinkles. Firebees showcase their magic. Night buggs sing cradlesong to lull children to sleep. Upper side of the village is covered with forest area and at the bottom has a creek. So here we can have resources from forest and sea.  From the forest we get wild mongo, cashew nut, carvandas, huney, woods, kokam, etc. and from the creek crabs, fish, small octopus, shells, prawns, etc.. In such a way people can live here with a little money. They not only have strong community bonds but also live in harmony with other communities. Here the police are rarely required. Most of the matters are settled by the village chief itself unanimously....

During the lockdown, everyone was struggling to get a job. Some people lost their job, some became delivery boys and some started selling vegetables or essential items. The people who didn’t manage to get a job went to their villages. My story was somewhat the same. I got a call from HR. She asked me “why do you want to work in Covid? You may get infected. What precaution will you take to take care of yourself?'' I answered “ it would be my pleasure to work in Covid as I am getting an opportunity to contribute myself for social cause to become a Covid worrier. I know that I have to take care of myself to be safe from infection.” Good kishor, she said. I remember my 1st day in Metropolis. I was welcomed by watchmen by putting a temperature gun on my forehead. All healthcare workers were faceless with masks. Everyone was busy with their work. I just entered the department and my supervisor asked me to sit at the desk. Then what? I started working without any delay. There was more...